جسم را بی جان ارزشی نیست چرا که نعشی است بی حرکت، بدون تفکر ،بی سخن و مهمتر از همه بدون عشق.
این جان است که چون در مجرای جسم دمیده شود؛جسم نامی را بر می خیزاند،به تفکر وا می دارد،سخنرانی میکند و از زیباتر از همه عاشق می شود!
پس جان زندگی بخش جسم است.
حالا تو دمنده جان در جسم منی یا جان جان منی؟؟
تفاوتی نمیکند...
مهم این است که گر تو نباشی نعشی بیش نیستم.
رهایی رهایی رهایی..
دردمند و خسته ام درمانم اوست
برچسب:
نویسنده: مهتاب احمدی